Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

Lee Teng-Hui became Taiwan’s president in 1988. The twelve – year period of his presidency marked an important transformation in the island’s political system. My essay will be devoted to his role in the emergence of multiparty system in Taiwan. Besides of this, I’m going to show how the democratic system in Taiwan, in its current form, has been developed.

The death of Chiang Ching Kuo in 1987 didn’t stop the reforms. With Lee Teng-Hui being elected as a leader of Guomintang, increasing role of native Taiwanese in the island politics became evident. Year 1989 brought a new law which allowed new parties (e.g. Democratic Progressive Party) to be registered. Before that time opposition candidates could run only as independents. First Legislative Yuan elections since the abolishment of Martial Law were organized this year as well. Although KMT remained the dominant party with 60% support, DPP won significant 28,2% of votes and became serious alternative to the leading force, with the right to raise legislative initiatives. The result of the elections was a signal that society wants changes to be introduced but with caution and care.

In 1990 in the first direct presidential elections Lee Teng-Hui was chosen. He announced severe reforms, mainly in the area of fundamental political principles on which a state is based. The following year the elections to the National Assembly were organized. The election campaign of DPP was dominated by the necessity of the declaration of Taiwan’s independence. Its radicalism, and the lack of accent put on issues more important to the society led to a painful defeat of the party in those elections. This was an impulse which enforced changes in DPP political program in the more moderate direction.

The KMT wasn’t itself a monolith. What followed in 1993 was the disintegration of the opposition and the consequent creation of the New Party. Although it didn’t have relatively big influence on people’s support, but in the forthcoming years its presence on the political scene was important, as it could tip the balance on key votes. The party raised concerns about corruption of the state, obtaining of money through a dark, secretive, and corrupt method which is often referred to a “black gold” and poor moral level of main figures on the political scene. In 1995 elections to the Legislative Yuan support for KMT dropped below 50% level for the first time. KMT still remained a main force in this court but had to take into account other party’s interests.

The following year brought presidential elections, won by Lee Teng-Hui again. In his presidential campaign slogans of China historical and cultural unity appeared. He used a term “new Taiwanese” to describe all residents of the Island, regardless of their origin. He believed that everyone should take responsibility for the future of Taiwan. More importantly he had seen democratization as a power which would unite the nation. As a president Lee Teng-Hui later apologized for the massacre of thousands of Taiwanese by Nationalists troops in 1947, the so called “2-28 Incident”, which was an important gesture for native residents of the Island.

At this time KMT was losing support systematically, but the main test – presidential elections – was about to come in 2000. Main figure of the party – president Lee Teng-Hui decided not to run for reelection, so the party was represented by Lien Chan. He eventually failed and the winner of the election – Chen Shui-bian – for the first time in Taiwan’s history originated from Democrative Progressive Party. Chen Shui-bian attracted 39% of votes. The maturity of Taiwanese democracy was confirmed by the peaceful hand-over of the position by the outgoing president.

Lee Teng-Hui resigned from the chairmanship of the KMT in 2000. His successor Lien Chan returned to pro-Chinese politics, which was not well perceived in the view of public opinion and also Lee Teng-Hui himself (as a consequence of which, he was later expelled from KMT). It’s important to note that at that time Taiwan was facing the economic crisis. The internal situation of the party was not looking good as well. In such an atmosphere next Legislative Yuan elections were organized in 2001. The result of these elections changed the face of the legislative court. They were won by DPP, which became the major force, KMT came second – which showed their weakness on the political arena and surprisingly the third place was taken by the People First Party (PFP) organized around James Soong – former member of KMT.

To summarize, Presidential and Legislative Yuan elections of 2000 and 2001 confirmed that the democracy in Taiwan was developing in the right direction. With the departure of Lee Teng-Hui in 2000 the era of one party domination ended. What’s more the largest party found itself in serious crisis. On the other hand Democratic Progressive Party since its foundation was establishing its strong position on the political scene. Taiwan’s political system made a huge step forward since its first move toward democratization. Parties are competing in fair elections and multi-party system has developed. To conclude, one can quote Professor Samuel Huntington of Harvard University reflection on Taiwan and Singapore’s democratic system. Whereas democracy in Taiwan is bound continue after the death of Lee Teng-Hui, the collapse of Singapore’s political system is very viable after the death of its leader – Lee Kuan Yew.

The essay was presented during Scientific Seminar “Political and Economical Relations across Taiwan Strait” at Jagiellonian University
(17th December 2008)

O autorze:
Natalia Ożegalska

Studentka socjologii i studiów dalekowschodnich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Rok akademicki 2007/08, spędziła na stypendium w ramach, którego studiowała język chiński na Beijing Foreign Studies University. Miłośniczka podróży i fotografii, niezmiennie ciekawa świata i ludzi.
E-mail: nozegalska@o2.pl

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

When I came to the Pole Universitaire de Vinci as an Erasmus student, I met many Asian people there. I have seen that they are extremely helpful, cheerful and hard-studying. I would like to discover more about their countries and cultural differences. For that reason I asked two of them to answer on few questions. One of them is Kyu Wan Kim, aged 23 studying at Konkuk University in Seul, South Korea. The other person is Lin Sun, aged 23 from Southeast University in Nanjing, China.

Agata Madejska: How would you describe your country in few sentences?
Lin Sun: China is a big country, not only because its mainland but also because of population. My country is developing with a amazing speed. That is to say, it brings both good and bad effects. The good is more and more people in china living a good life in the cities and also that China play an important role in the global market. The bad aspect is the price of growing too fast, as the pollution and the gap between rich and poor people.
Kyu Wan: South Korea is located in East Asia known as one of the Four Asian Tigers. It has a population of almost 50million and 1/5 of the population is composed in Seoul (capital city).

A.M.: Why have you chosen France as a country to go for an exchange?
Lin Sun: France is famous for its reputation of romantic, especially for girls. We can also learn French here which is quite different from English. The fashion, the desserts, the culture here made us choosing France. I really enjoy my life in Paris. It is quite different from china on both: culture and social system. Life in Paris is much more peaceful, more clean and more leisure. In china, life is much more stressed because its developing and there are much more people around. I can take an example: shops are never closed on Sunday in China as I it is in Paris.
Kyu Wan: I chose France as a country to go for an exchange because I wanted to learn European culture and French. Also I had many French friends in my university who came as an exchange student, so they actually motivated me to apply to the program.

A.M.: Are there any important things that European should know before going to your country?
Lin Sun: I think they should know that China is not that old as they see in the old Chinese movie or drama. China is much more modern in cities as Shanghai, Peking or Guangzhou. In China, eating habit is quite different. We share dishes when eating. You can have every food on the table using your own chop-sticks. The other thing is that we never share the bills on the table. Usually, there will be one who pay all the bills. You can pay next time when friends eating together. It will be embarrassing if the host don’t pay for the whole bill. Chinese people are very hospitable. In another words, if you ask someone to eat lunch together, that means you will pay for the bill and also men usually pay for women’s bill. So you should get used to this.
Kyu Wan: Before you go to an Asian country, you must be aware of the culture respecting older people. For example, you should not eat or drink before the older person starts. Also when you are taking a metro, you must let children or older person to take the seat unless you don’t want to get blamed for that.

A.M.: Are there any things you like/dislike about European people?
Lin Sun: I haven’t found and dislike about European yet. Most of them are kind to us. They respect your ideas and you can feel as you are treated equal here.
Kyu Wan: I like the European culture of inviting friend to house whenever there is a party. (Because in Asia, we normally go out to pub or clubs). Also the buildings with sculptures and yellow lights on the street. But I dislike the streets in France because it is so dirty with dogs dung. Also the fact that public toilets have to be paid to use.

As we can see, there are many cultural differences between Asian and European countries we should know about. Both, Lin and Kyu Wan talked about respect for older person what is really important aspect in Asia. I am sure that there are many interesting things to discover about Asian culture. I hope that shearing a classroom with many Asian students will let me know the culture a little bit more soon.

O autorze:
Agata Madejska

Studentka drugiego roku Zarządzania w Wyższej Szkoły Biznesu- National- Louis University w Nowym Sączu. Stypendystka programu Socrates Erasmus we Francji – Pole Universitaire de Vinci, Paris. Właścicelka firmy Nails Secrets prowadzącej współpracę handlową z Chinami. Każdy problem jaki spotka na swojej drodze stara się traktować jako nową szansę. Uwielbia dalekie podróże, które pozwalają odkrywać nowe miejsca.
E-mail:

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Burakumin (部落民) wywodzą się od ludzi, którzy w przeszłości parali się zawodami uznanymi za nieczyste, takimi jak np. grabarz czy rzeźnik lub zajmowali się profesjami rozrywkowymi. Niegdyś izolowani ich w tokushu buraku (specjalnych wioskach), dlatego nazwa burakumin tłumaczona jest jako “hamlet people”, czyli “ludzie z małej wioski”.

Obecnie, stanowią oni największą w Japonii mniejszość (2-3 mln) i ze względu na brak charakterystycznych cech wyglądu, odróżniających ich od reszty społeczeństwa bywają także określani jako “niewidzialna rasa”. Czytaj więcej Mimo, iż konstytucja Japonii z 1948 roku zagwarantowała im pełną równość, to u progu XXI wieku buraku są nadal marginalizowani na wielu obszarach życia społecznego. Dyskryminacja ta dotyczy zarówno zatrudnienia (powszechną praktyką jest inwigilacja pochodzenia potencjalnych kandydatów do pracy), jak i wysokości zarobków, dostępu do edukacji, opieki socjalnej, a nawet kwestii małżeństwa (wynajmuje się detektywów w celu sprawdzenia pochodzenia kandydata/tki). Dyskryminacja burakumin sięga również sfery języka, w którym występują obraźliwe i krzywdzące ich określenia.

Już we wczesnych wiekach (II – III) odróżniano tę warstwę z nizin społecznych tatuażami Irezumi. Nosili je Hinin, czyli ludzie współpracujący z katami, grabarzami i rzeźnikami. Tatuaże pełniły ważną funkcję informacyjną – nie pozwalały na ucieczkę poza krąg własnego szczebla społecznego (tatuaż bowiem w tradycji japońskiej jest symbolem kary).Burakumin zakładali zatem małe społeczności, w których żyli w odosobnieniu. Ponieważ buddyzm i shintoizm potępiał ich jako “nieczystych” mieli oddzielne świątynie i obowiązywał ich zakaz odwiedzania świątyń nie- burakumin. Nie wolno im było także nosić nakrycia głowy.

Ponadto, burakumin nie przysługiwał przywilej nadawania imion i nazwisk, w zamian stosowano w stosunku do nich system oznaczania zwierząt, czyli przypisywanie numerów ewidencyjnych.

W okresie Tokugawa (1603- 1868) nie byli oni traktowani jako prawowici obywatele, gdyż nie mogli być podatnikami (podatek wówczas rozliczany był plonami ryżu, a burakumin nie mogli posiadać pól).W owym czasie nazywano ich także “wysuszonymi ludźmi wałów rzecznych” – ze względu na miejsce ich osiedlania się. Wioski burakumin nie były zaznaczane na mapach, a oni sami byli dyskryminowani w wielu innych sferach życia: mieli bezwzględny zakaz wchodzenia do świątyń i domów nie- burakumin. Mężczyźni byli zobowiązani do strzyżenia się na krótko, a kobiety były obarczone zakazem depilacji brwi. Byli oni również dyskryminowani w sądach, gdzie życie jednego z nich było równe życiu siedmiu normalnych obywateli. Wobec takiego stanu, byli umieszczani na samym dole hierarchii socjalnej stanowiąc margines społeczny.

Nadzieję na zmianę sytuacji burakumin miał przynieść okres Meiji (1868-1912), który w japońskiej historii określany jest często jako czas otwarcia na świat, w którym chciano zerwać z ciemną przeszłością, czyli dziedzictwem okresu Tokugawa. To wówczas powstały pierwsze dokumenty, które miały zniwelować nieznośny dla burakumin podział społeczny: Charter Oath z 1868 r., będący pierwszą obietnicą zjednoczenia narodu, a także kolejny – Emancipation Edict z 1871 r., nadający burakumin status społeczny i równość zawodową.

Jednak wspomniane dokumenty okazały się postępem jedynie z nazwy, gdyż w praktyce burakumin byli nadal marginalizowani. Przykładem może być rejestr mieszkańców, wprowadzony już w 1872 roku, który podtrzymywał “rzekomo obalony”, poprzednimi dokumentami system kastowy z okresu Tokugawa. W rejestrze podawane były informacje o pochodzeniu obywateli i początkowo każdy miał do niego wgląd – dopiero stanowcze reakcje burakumin spowodowały jego utajnienie. W latach 1896- 1902 sugerowano nawet, że najlepszym sposobem rozwiązania kwestii burakumin, będzie wysłanie ich na Tajwan i do Afryki Południowej jako osadników.

Po II wojnie światowej, a dokładnie w 1955 roku w Japonii powstała Buraku Liberation League (BLL), która uznawana jest za najważniejszą organizację zajmująca się kwestią burakumin. Głównym celem działalności BLL jest przede wszystkim wspieranie społeczności buraku, poprzez udzielanie im pomocy finansowej i podejmowanie działań na rzecz ich integracji społecznej z resztą społeczeństwa. Organizacja wspiera finansowo budowanie np. hal sportowych, basenów, tak by umożliwić kontakt dzieci o różnym statusie społecznym. Działa również na rzecz wyrównywania szans w nauce przez organizowanie dodatkowych zajęć dla dzieci burakumin.

BURAKUMIN W LITERATURZE, PRZEGLĄD STANU BADAŃ:
o De Vos – burakumin jako “invisible race”
o F. K. Upham – badania nad rozwojem ruchów i organizacji burakumin, opis strategii kyudan toso
o N. Gottlieb
- analiza zagadnienia ze względu na dyskryminujące słownictwo
- w książce pt. “Japanese Cybercultures” analizuje wykorzystywanie przez burakumin Internetu jako narzędzia walki z wykluczeniem i dyskryminacją
o Ch. Abe – opis źródeł wykluczenia burakumin, które związane są z religią i pojęciem nieczystości (kegare, shi-e, shinto, buddyzm)
o J.A. Gordon – opis dyskryminacji burakumin w sferze edukacji, wywiady z nauczycielami
o M. Hane – kwestia małżeństw burakumin z osobami spoza ich “kasty”

O autorze:
Natalia Ożegalska

Studentka socjologii i studiów dalekowschodnich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Rok akademicki 2007/08, spędziła na stypendium w ramach, którego studiowała język chiński na Beijing Foreign Studies University. Miłośniczka podróży i fotografii, niezmiennie ciekawa świata i ludzi.
E-mail:

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Up until now, the Boao forum for Asia Annual Conference 2009 had just finished its last program on “Boao Salon: Social Entrepreneurship” of the second day. And in tomorrow Sunday, April 19, the honored guests of Boao forum for Asia are going to continue discussing about managing beyond crisis of Asia in details.

Boao Forum For Asia (BFA) is a non-government, non-profit international organization which has become the most prestigious and premier forum for leaders in government, business and academia in Asia and other continents to share visions on the most pressing issues in this dynamic region and the world at large. BFA was initiated in 1998 by Fidel V. Ramos, former President of the Philippines, Bob Hawke, former Prime Minister of Australia, and Morihiro Hosokawa, former Prime Minister of Japan. Since inaugurated in February 2001, BFA is committed to promoting regional economic integration and bringing Asian countries even closer to their development goals. The permanent site of the Annual Conference of BFA is located in Boao, Hainan province, China.

There are more than 1,000 delegates from all around the world of different domains present in this 2009 forum, including states leaders from 12 countries. During the forum of 17th-19th, delegates are expected to discuss about how to deal with the crisis in details encircle with the theme this year – Asia: Managing Beyond Crisis. In the mean time, this forum will be the first time that regard emerging economies as a priority in the General Assembly to discuss the contents of concern and focus on how can emerging economies play a role in the international financial system reform; how to face the international trade and investment, as well as energy and raw materials prices fluctuations in the formulation of business strategies in emerging markets; small and medium-sized talent; financing and development strategy; and how to look on private equity and venture capital in emerging markets.

During the forum, former President of the United States, George W. Bush gave a keynote speech on The U.S., Asia and the Future in the 18th Dinner Session. What is more, former President Bush also met people from both business and government to discuss his time in office and exchange views on the world development.

As for China side, Chinese Premier Wen Jiabao gave a speech in the morning of 18th, emphasized that China is focusing on expending domestic demand and struggle to maintain the fast growth of investment and stimulate consumption to adjust the structure of domestic demand and external demand. According to Wen, by forming a growth pattern of domestic demand-oriented and making use of the external demand to boost the economic growth we can lead the change of China’s economy to a more balanced development pattern.

Another shining point of BFA this year is Confidence. A survey called “BFA Asia Economic Confidence Index” is carried out by BFA and QQ.com with the aim of knowing more about the challenge and recovery of the Asian economy, the tendency of the financial market. Mr. Long Yongtu, Secretary General of BFA said that this survey will help us conclude an objective judgment of the current financial crisis and hope all the guests of BFA could participate in this survey.

So far, the forum has continued for 2 days and the last day in tomorrow, the delegates will focus on the programs of Price Fluctuations and Emerging Market Strategies; Managing in Periods of Volatility; Private Equity & Venture Capital: Opportunities in Emerging Markets and Best Practice of Doing Business in Emerging Markets. In the luncheon session, discussion about Time for a Green New Deal will be carried out. After that, there will be TV Forum: The China Factor in the New Globalized Era; International Financial Crisis and Cross-Straits Financial Cooperation; and Financial Crisis and International Tourism. TV debate named The Next Competitive Edge of Asia will hold between 17:00-18:00. Following is the Press Conference. Finally, the 3 days Boao Forum For Asia Annual Conference 2009 will end with a Farewell Party.

Resources:
1. http://www.boaoforum.org/html/home.asp
2. http://finance.qq.com/zt/2009/boao/index.htm

O autorze:
Xinpei Deng

ur. w listopadzie 1988 r., pochodząca z Kantonu, ukończyła Zhanjiang No.1 Middle School w czerwcu 2007 r. Obecnie studentka pierwszego roku Wyższej Szkoły Biznesu- National- Louis University w Nowym Sączu na kierunku Management. W Zhanjiang No.1 Middle School odpowiedzialna za organizację uroczystości obchodów Nowego Roku, a także ogłoszeń angielskojęzycznych. Laureatka konkursu organizowanego przez Centralną Telewizję Chińską, CCTV na udział w przedstawieniach kulturalnych podczas ceremonii świętowania Chińskiego Nowego Roku. W Asian Global Players odpowiedzialna za tłumaczenia oraz współpracę z uniwersytetami w Chinach.
E-mail: xdeng@wsb-nlu.edu.pl

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

In my essay I will answer the question if there is an influence of the Japanese culture on Japanese economic growth in the last two decades? Moreover, I will present a general overview of the Japanese culture, brief history, an analysis of the topic ended by a summary.

The main idea of this essay was to present the main cultural factors that influenced the economy and to convince the reader that the culture can also influence the economy. I have chosen this topic because I am interested in Japan and everything what is Japanese. What is more, I think that answering the question about the influence of Japanese culture on the economy can be a good lesson to learn and can be interesting for the reader.

Japan as the 2nd biggest economic leader in the world is known for their precision and high technological achievements. But few of us know that the culture and Japanese aspiration for perfection had a big influence on the huge economic growth in the XX century. Of course there were also other factors that influenced the economic growth but in this essay I will try to prove that the main role was played by the culture itself.

Most of people when hearing Japan think about Asia, rice, sushi, precision, politeness, no individualism and an island. But what Japan is really about? What made this society so precise and well organized? The answer lies deep in their history and to understand it we first need to focus on some of the historical facts.

An Island

Japan is situated on an island, what caused a long isolation period of course with some exceptions like a close connection to China, its culture and language (Lewis, 2006, p. 509). The time of isolation influenced Japanese behavior, making the inhabitants completely dependent on themselves. What is more a small living area which was very crowded with a specific hierarchical language caused a strong group cooperation.

How all of this starts?

From the early beginning, a Japanese child is raised in a completely different way than we do it in Europe or U.S. A child is learned to depend on their family and is kept together with parents for a few years of its life. At he same time a child learns how to depend on their family which is the first group to cooperate and evolve the group identity which is later on used to cooperate in the bigger group, the society. In comparison, the life of a Western child is completely different. Parents prepare a separate room just for their child and make him/her to learn on their own mistakes (Lewis, 2006, p. 509). According to this, in the future Japanese behaviors and values implemented by the family will influence their life in the network society making a person the part of a group. The ability of group working is extremely important factor when considering business. All successes of Japan as a country came form cooperation and understanding. If someone make a mistake the whole group will be responsible to manage it and resolve it, there is no place for individualism and this is an inside source of strength of this network society.

What is more, when looking from the outside and not knowing the values and goals which lead the Japanese, we can be really surprised. The good example is a case during WWII when the Japanese soldiers were captured by the US army. They prefered to die instead of cooperate with their enemies. When in the same situation the US soldiers did everything to came back home in ” one piece”. The cooperation in case of Japanese would cause “loosing the face” and betraying their country and this is worse than death.

Economic miracle

What is so special about Japanese economy that finally made Japan the 2nd biggest economy in the World? Considering the economy itself Japan has a similar start as all the developed countries had, there were better and worse periods. But what was the reason to open the well prospering Japanese closed country to the World? In 1853 after about 250 years of isolation Japan opened their border to the World and slowly started to adopt the American “news” to their culture (Lewis, 2006, p. 509). In my opinion we can say that this economic start up was at some points quite similar to the Chinese “economic boom” which we can witness now. Closed country with completely different culture and values and a cheap labor was a heaven on earth to the companies around the world. What is more, considering ambitious and well cooperating society the success was inevitable. Japan has started from poor quality products and finally ended as one of the most developed economy in the World.

According to the information above, the culture had and still has a big influence on the economic growth and development in Japan. We can see three main reasons that had an influence on the economy. The first one is the Japanese web society, what is more, decision making and social life mainly in the company.

Firstly, Japanese society. Strong connections between people and employees and at the same time huge dependence among themselves made Japanese economy very competitive. What is more, this ability to cooperate makes their companies very successful. Japan as a “web society”, this is the term how we can call this kind of strong connections among the society, has a big influence not only on people but also on how to run companies and every organizations within the society. The first group to depend on is a family. The family prepares you to cooperate within it and to depend on other members of the group in this case, the family. Later on, this ability is developing by the primary schools, collages and universities what makes the Japanese able to live and function within the society. The next group they need to take care of is the company they will be working in. This specific pattern is followed by every person and is implemented from the very first days of his/her life (Lewis, 2006, p. 509). The way of running Japanese company is completely different from Western. The structure hierarchy in the company is flat what means that it is very hard to be promoted. Every employee starts to work from the lowest position. According to that it will be the first and at the same time the last company you will start to work in, meaning that even when you are not good for specific position the headboard will not fire you and instead will give you less responsible position. This is a crucial fact for competitiveness of Japanese companies and at the same time for the economy. Considering the fact that there is almost no rotation of employees (firing and hiring new ones), the decision making is much smoother and the company do not have to waste additional time to train the newcomers. Every employee knows his/her position in the company and knows all the goals to be achieved. The networking flow within the company is not interrupted by any unexpected changes. The good prosperity of the company influences the economy and its stability and easy flow of trade goods. It has to be mentioned that the Japanese economy experienced a big “economic boom” in the 80′ and after around 10 years of a flowering economy came the time for economic recession, but it was more a problem of the government and its decisions not the wrong cultural behaviors (mises.org 2008 ). Furthermore, recession caused deflation and a big decrease in buying goods among the Japanese. The actions taken by the government were fast and accurate and still till the year 1990 the GDP was rising by 1% each year (www.state.gov 2008).

Furthermore, the decision making is a very important factor when considering the economic growth. Japanese tend to be very slow at making decisions. While doing business it is usual that the decision will not be made at the first meeting. It is normal that Japanese need time to reconsider the whole situation and proposals very carefully. Usually at the business meetings, decisions will not be made by one person. On each meeting there would be different people asking different questions about the decision which has to be made. Some of the decisions can be crucial for the company and need to be well reconsidered and planned what is time consuming. Japanese style of management is long-term oriented what discourages them to make a quick and risky decisions (Lewis, 2006, p. 512-515). The economy is based on companies, their prosperity and decisions. Moreover, economy cannot be treated as something that can be easily fixed. That is why the decision making in economy is so important. Decisions made by the Japanese according to economy were well analyzed and planed and that was a key to success. Even in the time of recession Japanese governments prepared very detailed plan of actions to take. They wanted to encourage the Japanese to buy more to prevent deflation and introduced bones and so called “happy Mondays” (www.nbp.pl 2008), a day that was free of work to made Japanese go shopping and increase the consumption.

When considering the decision making it is good to mention the role of hierarchy in the society. The older you are the bigger respect you will be treated with by people and the employees. The same is in the company. When meeting with Japanese business people it is easy to recognize the boss because he will be the oldest from the group and silent all the time, when the talking is made by other specialists. The hierarchy plays a huge role in the society and decision making. Japanese are very clear about what they expect. What is more, they look for harmony to make everyone around happy, if this is possible. The Japanese culture is about not to loose-face. Being truthful is very important; all the agreements that had been made will stay the same until both sides will not change them. The same is with economy. If they wanted to be successful and let the economy grow they had to and did implement these values. When the opposite side would not fallow the rules they would not do business with them. This decision making is very logical. To keep the economy in the growth stage they needed to make good decisions and avoid risky ones, especially when taking into account international trade.

Moreover, social life plays a big role in the Japanese culture. The Japanese like to socialize and expect it from all members of a group they are in. The company expect from the employees to socialize after work to establish better relationships among the group what is really important in the “group society”. It is a kind of self commitment for the company. Japanese employees are not only expected to stay longer at work but also cannot leave their company before their boss does it. What is more, it is not appropriate and taken as a rudeness not to attend the after work employees’ meetings. The reason why they do so is to tighten the relationship among employees and to make the cooperation between them much stronger. This kind of meetings are not only good for establishing relationships but in my opinion it is also good for a company itself. On the other hand it is quite a huge sacrifice of their private life and for Westerns it would not work like this. At this example we can see the strong position of Japan as a group society. What is more, Japanese are known for their hard-work and precision. From the early beginning Japanese children learn not only how to cooperate in groups but also the fact that without hard-work and precision they will not be able to survive in the “perfect society”. The goal of every young person is to be the best and to strive for perfection. Students want to attend the best schools and before the exams, study a lot to get the best score. There are also cases of suicides when they are not able to manage the pressure connected with it. The future success is very important for every member of the society and the same is with the case of economy. Hard-work and perfectionism moved on Japan to one of the highest economic position in the world.

The Japanese economic boom called as “economic bobble” started in 80′ and after some time this big bobble cracked. But the miracle of the Japanese economy had its reasons. All of mentioned factors as: web society, decision making and social life, are strongly connected and hard to analyze separately but all of them show the big cultural potential. For about 10 years the Japanese economy prospered extremely well but every miracle has its end. Japan as economically and culturally strong country was able to deal with the problem of how not to loose its economic position. What is more, one of the Japanese values is to not to loose-face. According to the situation when the country is loosing its position and starting to be week it cannot be accepted. Japan could not admit that they cannot deal with the problem because that would mean loosing-face and loosing-face is worse than death. In my opinion, it is not only about the strong position that the country has, in case of a crisis no country can count on easy terms. But only a strong society with strong values and culture can survive and prove everyone its power.

In this essay I have proven that the Japanese culture has had an influence on the economic growth in the last two decades. Starting from th brief overview of a cultural characteristics, location of the country and historical overview we can get a picture of the Japan itself. What is more, the analysis of the problem shows us the tree main factors that have been analyzed and discussed in the main part of the essay. First factor about web society explains its main idea and strong connections among Japanese society. The second factor shows the decision making process in Japan, mainly in the companies and the possible influence on the Japanese economic growth. The third factor presents the social life among Japanese, the idea of perfection and its impact on the recession appeared in the early 90′. The main body of the essay is concluded by a short paragraph where we can find the opinion about connection between Japanese culture and its economy.

List of References

1. www.answers.com 2008, Retrieved November 23, 2008, URL: http://www.answers.com/topic/japan
2. Lewis Richard, 2006, When Cultures Collide: Leading Across Cultures. Boston: Nicholas Brealey.
3. mises.org 2008, the article by Johnsson Richard C.B., Deflation and Japan Revisited.; URL: http://mises.org/journals/qjae/pdf/qjae8_1_2.pdf
4. www.nbp.pl, Bliski Henryk, 2002, JAPONIA- walka o odzyskanie silnej pozycji gospodarczej i finansowe;.URL: http://www.nbp.pl/publikacje/materialy_i_studia/140.pdf
5. www.state.gov 2008, Retrieved November 21, 2008, Title: “Background Note: Japan”; URL: http://www.state.gov/r/pa/ei/bgn/4142.htm

O autorze:
Magdalena Zatorska

Studentka IV roku Marketingu i Zarządzania w Wyższej Szkole Biznesu-National Louis University w Nowym Sączu. Stypendystka programu Sokrates Erasmus w Danii. Od wielu lat zainteresowana Azją, w szczególności Japonią i wszystkim tym co jest związanym z krajem Kwitnącej Wiśni. Biegle posługuje się językiem angielskim, językiem rosyjskim w stopniu średnio zaawansowanym oraz językiem japońskim na poziomie podstawowym.
E-mail: mzatorska@wsb-nlu.edu.pl

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Mongolia Wewnętrzna (ze stolicą w Huhehaote 呼和浩特) położona jest w północnej części Chin. W XIII w. region ten znajdował się pod kontrolą Czyngis-chana, natomiast w XVII został włączony do Imperium Chińskiego rządzonego w tym czasie przez dynastię mandżurską. W okresie II wojny światowej Mongolia była okupowana przez Japonię, natomiast po wyzwoleniu przez armię sowiecką w 1945 roku weszła w skład Chińskiej Republiki Ludowej uzyskując status regionu autonomicznego.

Współcześnie Mongolia Wewnętrzna jest zamieszkiwana w większości przez Chińczyków Han, natomiast ludność pochodzenia mongolskiego stanowi niecałe 20% populacji. Językami urzędowymi są chiński mandaryński oraz mongolski.

Symbolem Mongolii stały się bezkresne stepy, na których wciąż odnaleźć można ślady tradycyjnego życia ludów koczowniczych. Będąc w regionie warto wybrać się na wycieczkę do jednej z dawnych osad by spędzić kilka nocy w tradycyjnej jurcie, obejrzeć przedstawienia muzyczne i spróbować lokalnych specjałów, wśród których należy wymienić herbatę z mlekiem, jagnięcinę oraz wódkę.

Mieszkańcy Mongolii już dawno odkryli, że tradycje regionu są świetnym produktem turystycznym, stąd też większość osad z jurtami jest skomercjalizowana i trudno w nich odnaleźć atmosferę prawdziwego życia ludności mongolskiej. Z tego względu warto zrezygnować z usług agencji turystycznych i samodzielnie udać się do miejsc daleko położonych od najpopularniejszych osad.

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Pewnego czasu podróżując po Państwie Środka zdarzyło mi się zaznać trochę lokalnych obyczajów przemieszczania się publicznymi środkami transportu. Pociąg relacji Shanghai- Lhasa, które jest obecnie jednym z najdłuższych tego typu połączeń kolejowych świata, o długości ponad 4000 km i czasu podróży ze wschodnich krańców Chin, aż do zachodnich, dochodzącego do prawie 52 godzin, budzi nie tyle respekt wśród żądnych przygód Europejczyków, co zaciekawienie, czy oby skład nie utknie gdzieś w środkowej części kraju.

W związku z tym, iż wyprawa do Xi’an, chińskiego miasta słynącego głównie z grobowca, jednego z cesarzy dynastii- Qin Shi Huang Di, kryjącego tajemnice, które pozostają nie odkryte przez naukowców, aż do roku obecnego, a także Armii Terakotowej chroniącej spoczywającego w nim cesarza. Nie odkryte, gdyż naukowcy jak ognia boją się klątwy cesarza. Armia Terakotowa to zbiór kilkuset tysięcy terakotowych żołnierzy uznawanych za jeden z cudów świata, corocznie przyciąga kilkaset tysięcy turystów. Gdyby nie ona, prowincje Środkowych Chin nadal pozostały by obce dla odwiedzających. Jednak nie tylko Armia charakteryzuje Xi’an. To “średniej wielkości” miasto (około 3,2 mln mieszkańców) przecina bowiem linia kolejowa biegnąca do jednej z niepokornych chińskich prowincji- Regionu Autonomicznego Tybet.

Podróże chińską koleją to gratka. Do wyboru mamy 4 klasy, którymi zazwyczaj podróżuje się zgodnie z posiadaną wartością gotówki w portfelu lub też statusu społecznego. Obcokrajowcy zazwyczaj wybierają dwie najlepsze (najbardziej komfortow) klasy określane jako “soft i hard sleeper”. Pozostałe dwie zarezerwowane są dla migracyjnych robotników, biedaków, rodzin robotników i rodzin biedaków. Czasem zagranicznym studentom zdarza się obcować z niższymi warstwami chińskiego społeczeństwa, a dzieje się to tylko wtedy, gdy wartość biletu okazuje się zbyt wysoka lub też pragnie się poznać cechy ludzi, którzy nadal jeszcze stanowią 80% społeczeństwa jednego z najszybciej rozwijających się krajów świata.

Do pociągu wsiadamy około godziny 19 lub 20 i przygodę czas zacząć. Znajdujemy miejsce w przedziale, często nie bez pomocy konduktorów lub też pozostałych pasażerów. Przyjmijmy, że podróżujemy klasą średnią z leżankami. Mamy również miejsce pod samym sufitem pozostawiając pod nami dwa łóżka dla innych pasażerów oraz 3 łóżka po przeciwnej stronie przedziału. Oczywiście w klasie “hard sleeper” przedziały nie są zamykane. Jakież następuje zdziwienie wśród podróżującego Polaka, gdy zastanawia się on czy przypadkiem kładąc się spać jego plecak nie zostanie skradziony przez potencjalnych złodziejaszków, a on sam nie zostanie wypchnięty przez okno pod pretekstem kradzieży telefonu. I wszystkiemu winne polskie uprzedzenia i co tu dużo opisywać- PKP! Nic bardziej mylnego. Podróże chińskimi pociągami to czysta sielanka pod warunkiem, gdy nie podróżujemy niższymi klasami. Ale o tym w następnym artykule. Kładziemy się spać, a w międzyczasie prosimy konduktora o pobudkę o godzinie 9.00, gdyż później przyjdzie nam wysiąść we wspomnianym już mieście jednej ze środkowych prowincji- Xi’an i rozpocząć zwiedzanie muzeów Armii Terakotowej. Pociąg natomiast jedzie dalej, a kolejna stacja to stolica niepokornej prowincji i Dachu Świata- Lhasa. Jeszcze tylko 35 godzin…

Artykuł opublikowany w grudniowym numerze InBlanco.

O autorze:
Jarosław Grzegorzek

Stypendysta Wyższej Szkoły Biznesu- National- Louis University w Nowym Sączu oraz Ministerstwa Edukacji Chińskiej Republiki Ludowej na Shanghai University w Szanghaju. Od 2007 r. współpracownik i korespondent Centrum Studiów Polska- Azja. Założyciel i koordynator Asian Global Players w WSB-NLU w Nowym Sączu. Autor kilkunastu artykułów o tematyce azjatyckiej. Broker informacji ds. rynków azjatyckich oraz stażysta polskich firm ds. gromadzenia informacji naukowych, wsparcia działu HR i działu sprzedaży na rynku chińskim. W 2008 r. ekspert zewnętrzny Narodowego Programu Rozwoju Polski Foresight “Polska 2020″.
E-mail: jgrzegorzek@wsb-nlu.edu.pl

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Stosowane przez kraje takie jak Korea Południowa, Hong Kong, Tajwan i Singapur; cechą charakterystyczną jest duże otwarcie na handel międzynarodowy, dumping socjalny, duży nacisk na wzrost konkurencyjności i wysoki udział eksportu w obrotach handlowych .

Wyjaśnienie pojęcia export-oriented industrialisation czyli uprzemysłowienia przez eksport

Stosowane przez kraje takie jak Korea Południowa, Hongkong, Tajwan i Singapur; cechą charakterystyczną jest duże otwarcie na handel międzynarodowy, dumping socjalny, duży nacisk na wzrost konkurencyjności i wysoki udział eksportu w obrotach handlowych .

“W latach 50 i 60 powszechnie wierzono, że kraje rozwijające się mogą stworzyć podwaliny pod przemysł tylko przez zastępowanie importu wytwarzanymi lokalnie dobrami przemysłowymi. Jednak od połowy lat 60 stawało się oczywiste, że jest też inna droga uprzemysłowienia : przez eksport dóbr przemysłowych, głównie do krajów rozwiniętych. Ponadto kraje, które obrały tę drogę osiągnęły spektakularny poziom wzrostu gospodarczego, często przekraczający 10% rocznie. W 1997 roku gospodarki krajów azjatyckich mocno dotknął kryzys finansowy, lecz do tego czasu ich osiągnięcia były niezwykłe.” (P.R. Krugman, M. Obstfeld, Ekonomia międzynarodowa. Teoria i polityka , PWN)

Hong Kong- informacje gospodarcze oraz wyjaśnienie dlaczego 7 milionów mieszkańców, których na 1 km2 jest aż 6200 osób napędzają światowy eksport.

Potęga gospodarcza Hongkongu została zbudowana na wieloletnim rozwijaniu wymiany towarowej Chińskiej Republiki Ludowej ze światem. Hong Kong od lat pełni rolę jednego ze światowych centrów handlowo-finansowych. Kluczową rolę w rozwoju międzynarodowych stosunków gospodarczych Hong Kongu pełni Rada Rozwoju Handlu Hongkongu. Miasto jest siedzibą wielu wielonarodowych organizacji, banków, firm itp.

PKB na osobę w Hongkongu wynosi 37 400 $ co jest 8. wynikiem na świecie i 1. w Azji (2006). Przyrost gospodarczy między 1989 a 1997 rokiem utrzymywał się na poziomie 5% rocznie. Azjatycki kryzys finansowy w 1998 poważnie zaszkodził gospodarce Hongkongu. Jednak już w 2000 przyrost gospodarczy wzrósł do 10%.

Hongkong, przy zaludnieniu 7 milionów mieszkańców ma jedną z najwyższych na świecie wartości eksportu i importu na mieszkańca. W 2004 liczba ludzi zdolnych do pracy wynosiła 3,26 mln. Zatrudnienie w poszczególnych gałęziach gospodarki było następujące: produkcja 5,2%, budownictwo 8,2%, handel, turystyka 31,5%, transport, magazynowanie, łączność 11,3%, finanse, ubezpieczenia, nieruchomości itp. 15,6%, inne usługi 28,2%. W Hongkongu nie ma określonej minimalnej płacy. Zarobki często uwarunkowane są sprzedażą i popytem na dany produkt.

Dlaczego Hong Kong został uprzemysłowiony przez eksport?

Analizując systemy ekonomiczne Azji można stwierdzić, iż uprzemysłowienie Hong Kongu przebiegało w podobny sposób jak miało to miejsce w przypadku pozostałych Azjatyckich Tygrysów: Korei Południowej, Malezji, Singapuru, Tajwanu, Tajlandii a od niedawna również Filipin i Indonezji. Uprzemysłowienie w ogólnym znaczeniu następują dzięki:
- otwarciu kraju na handel międzynarodowy; kraj staje się bardziej konkurencyjny na międzynarodowym rynku; przedsiębiorstwa są zmuszone konkurować z firmami z innych krajów, co zmusza je do jak najlepszego wykorzystania posiadanych zasobów; obszar wolnocłowy, import i eksport wymaga minimalnych procedur celnych, cło jest płacone z góry przez sprzedawcę i jest zawarte w cenie towarów,
- specjalizacja pozwala na zwiększenie całkowitej produkcji, na wymianę jej części na produkty zagraniczne i na osiąganie korzyści skali – kraj nie musi produkować wszystkiego, ale to co produkuje dobrze i tanio może wytwarzać w znacznych ilościach zaspokajając własne i zagraniczne potrzeby,
- dzięki otwarciu kraju na handel międzynarodowy import pozwala na pozyskanie wiedzy i technologii; duży nacisk na wzrost konkurencyjności,
- dumping socjalny- konkurencyjność produktów podnoszona jest, nie w wyniku wzrostu wydajności i produkcyjności zasobów ekonomicznych, zaś w wyniku niskich płac i braku zabezpieczenia socjalnego dla pracowników,
- wysoki udział eksportu w obrotach handlowych; w przypadku Hong Kongu jest to re-eksport, który stanowił, aż 85% całego eksportu, szacuje się, że w roku 2001 połowa eksportu ChRL była obsługiwana przez Hong Kong,
- Hong Kong jest jedną z najbardziej wolnorynkowych gospodarek świata,

W przypadku Hong Kongu czynnikami dynamizującymi napływ obcego kapitału były m.in.: rozbudowana infrastruktura, możliwość uzyskania dostępu do źródeł surowców oraz tania siła robocza.

Szybki rozwój przemysłu wyraził się w dynamizacji eksportu oraz w zmianie jego struktury: przejście od eksportu surowców, produktów rolno-spożywczych, wyrobów przemysłu lekkiego do eksportu maszyn, urządzeń przemysłowych i środków transportu. Zapoczątkowano eksport technologiczny: kształcenie kadr, know-how (wiedza i umiejętności), inwestycje bezpośrednie. Udział krajów nowo uprzemysłowionych w eksporcie technologicznym jest jeszcze niewielki, jest on głównie skierowany do krajów Trzeciego Świata.

Uprzemysłowienie Hong Kongu spowodowane było głównie przez eksport towarów z Chińskiej Republiki Ludowej, której Hong Kong pośredniczył. Można założyć, iż stał się pewnego rodzaju oknem na świat dla Chin. Korzyści i skutki dla Hong Kongu z uprzemysłowienia:
- udział w największej światowej gospodarce- Chiny do roku 2040,
- handel z największymi na świecie partnerami jakimi są: USA, Japonia, Tajwan, Niemcy, Singapur, Korea Południowa,
- pierwsze miejsce w rankingu “Indeks Wolności Gospodarczej na Świecie 2006″
- 8 wynik na świecie, a 1 wynik w Azji w 2006 roku pod względem PKB Per Capita- 37 400 $,
- znaczne przychody z turystyki sięgające 117 miliardów HK$; głównie zakupy w sklepach wolnocłowych,
- uzyskanie przewag komparatywnych w eksporcie produktów: tekstylia, odzież, elektronika i podzespoły, komputery, telekomunikacja, metale przetworzone, chemikalia, produkty spożywcze, remonty i złomowanie statków,
- wysoki wskaźnik Piniego (53) czyli bardzo nierównomierny rozkład dochodów mieszkańców Hong Kongu, Polska (34) w 2005 roku,

Czy obecnie Hong Kong odgrywa znaczącą rolę w handlu międzynarodowym?

Na to pytanie należy w dużej mierze odpowiadać analizując wymianę handlową Chińskiej Republiki Ludowej, której Hong Kong nadal jest Specjalnym Regionem Administracyjnym i pozostanie nim, aż do roku 2047. Dużo również zależy od wewnętrznej sytuacji w Chinach, gdyż to właśnie one są największym partnerem handlowym Hong Kongu. Co więcej Hong Kong ulokował na terytorium Chin bezpośrednie inwestycje zagraniczne o wartości ponad 20 miliardów USD w roku 2006. Z drugiej jednak strony wraz z przenoszeniem produkcji oraz obsługi handlu zagranicznego do Chin Kontynentalnych może nastąpić zmniejszenie tempa rozwoju Hong Kongu, którego te dwa sektory stanowiły aż 25% PKB.

Stado eksportujących Azjatyckich Tygrysów

Uprzemysłowienie Korei Południowej jak i Tajwanu przebiegało w dość podobny sposób jak miało to miejsce w przypadku Hong Kongu- ekspansja eksportowa.

Korea Południowa w tym celu podjęła takie działania jak:
- dewaluacja wona- waluty koreańskiej, w celu obniżenia cen eksportowanych produktów,
- bezcłowy import półproduktów służących później do produkcji eksportowej;
- obniżki podatków od dochodów osiąganych z eksportu;
- pomoc agencji informacyjnych o możliwościach eksportowych;
- tworzenie utrudnień dla inwestycji obcego kapitału w Korei

Tajwan w celu uprzemysłowienia przez eksport podjął takie kroki jak:
- wzbudzenie w obywatelach nieufności do kapitału obcego
- zamienienie się rolami sektora prywatnego i publicznego- w roku 1952 sektor publiczny w przetwórstwie obejmował ponad 56% natomiast w roku 1972 tylko 14,5%)
- modernizacja kraju oparta na promocji i ekspansji eksportu;
- dewaluacja dolara tajwańskiego pobudziła eksport;
- wprowadzono ograniczenia importowe, które pobudziły takie gałęzie jak tekstylia, wyroby drewniane, skórzane, papier, cement, rowery

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

ak się okazuje, nie tylko wschodnioazjatycka kuchnia podbija gusta naszych rodaków. W ubiegłych latach i miesiącach coraz częściej zauważa się azjatyckie, a szczególnie chińskie powierzchnie handlowe na terenie naszego kraju. Polska jest dla dalekowschodnich przedsiębiorców coraz bardziej łakomym kąskiem, głównie ze względu na wrażliwość naszych rodaków na ceny produktów oraz bogatą ofertę. Do najbardziej popularnych towarów sprzedawanych w naszym kraju możemy zaliczyć: odzież damską, męską oraz dziecięcą, a także obuwie i elektronikę. Jest prawdopodobnym, że ilość azjatyckich inwestycji będzie kontynuować wzrost w następnych latach.

Jednym z pierwszych centrów handlowych jakie powstało w Polsce jest położone 25 km od Warszawy tak zwane Chińskie Centrum Handlowe (GD Poland Investments Sp. z o. o.). Założone w 1994 roku jest obecnie największym tego typu obiektem w naszym kraju. Zrzesza ono 650 pawilonów prowadzonych głównie przez Chińczyków oraz Wietnamczyków. Inwestycja ta kosztowała 50 milionów dolarów i w początkowych latach działalności była własnością biznesmenów z Dalekiego Wschodu, aby później znaleźć się w rękach Polaków. Niektóre z sieci hipermarketów oraz supermarketów zaopatrują się w tym centrum dystrybucji, co świadczy o renomie i zaufaniu do sprzedawanych tam dóbr. Powierzchnia magazynów oraz budynków handlowych jest wynosi 200,000 m2.

W tym samym rejonie, a dokładnie w Wólce Kosowskiej, znajduje się Europejsko-Azjatyckie Centrum Handlowe, gdzie w trzech halach wystawienniczo-handlowych można nabyć towary głównie z Chin oraz Turcji. Wielkość tych obiektów jest relatywnie duża ponieważ przekracza łącznie 37,000 m2. Atutem centrum, tak samo jak i opisywanego powyżej Chińskiego Centrum Handlowego, jest bezpośrednia sprzedaż importerów, co wiąże się z niskimi cenami. Oferta obejmuje odzież, obuwie, bieliznę, galanterię oraz produkty elektroniczne. Podobnym punktem handlowym jest Centrum Handlowe Maximus położone w Nadarzynie, które także znajduje się w pobliżu Warszawy.

Praktycznie we wszystkich średniej oraz dużej wielkości miastach w Polsce można znaleźć azjatyckie obiekty handlowe, które ostatnimi czasy wyrastają jak grzyby po deszczu. Klienci początkowo sceptycznie podchodzą do sprzedawanych tam towarów, jednakże po zaznajomieniu się z jakością produktów, centra znacznie poprawiają swój wizerunek. W większości wypadków są to “supermarkety”, gdzie sprzedawana jest odzież. Wielkość tych obiektów nie przekracza zazwyczaj kilkuset metrów kwadratowych. Azjatyccy przedsiębiorcy zaczynają wynajmować budynki zlokalizowane z dala od centrów miast ze względu na komfort jak i ominięcie stałego podwyższania cen najmu., Podwyżki przyczyniły się w ostatnich miesiącach do strajków chińskich i wietnamskich importerów.

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl

Decyzją Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego z dnia 21 lutego 2008 roku pierwsze w historii Igrzyska Olimpijskie Młodzieży zostaną zorganizowane w Singapurze między 14, a 26 sierpnia 2010. W ostatecznym głosowaniu, w którym brało udział 110 członków MKOL, stosunkiem głosów 53:44 Singapur pokonał Moskwę.

Polskim miastem walczącym o przyznanie prawa doorganizacji imprezy był Poznań, który odpadł w pierwszej turze wyborów.

W rywalizacji w Singapurze ma brać udział około 3200 sportowców w wieku od 14 do 18 lat. Igrzyska olimpijskie młodzieży mają odbywać się co dwa lata, na przemian latem i zimą. Wśród 26 konkurencji, które pojawią się na igrzyskach mają znaleźć się również te nowoczesne jak np. BMX. Jak podkreślają organizatorzy, Igrzyska w Singapurze mają być ukłonem nie tylko w stronę sportu, ale będą zawierały również ważne elementy edukacyjne i kulturalne. Liczne wystawy i przestawienia wzbogacające imprezę, mają mówić o historii i rozwoju igrzysk olimpijskich na przestrzeni wieków a także poruszać problem dopingu i zdrowia sportowców oraz odpowiedzialności społecznej organizacji sportowych.

Bardzo dużym zainteresowaniem cieszył się konkurs na logo igrzysk. Nadesłano ponad 1500 prac konkursowych z tego 75% projektów lokalnych i 25% projektów międzynarodowych. Komisja składająca się z 13 sędziów oceniała projekt pod kątem oryginalności i przejrzystości. Konkurs zakończył się pod koniec 2008 roku. Zwycięski projekt reprezentuje młodość, pasję, zwycięstwo raz postęp.

W serwisie YouTube już od jakiegoś czasu funkcjonuje oficjalny kanał igrzysk olimpijskich. Pod adresem http://www.youtube.com/profile?user=singapore2010dotsg można znaleźć prezentacje miasta, idei igrzysk oraz krótkie wywiady ze sportowcami. Bardzo dobrym źródłem informacji o igrzyskach jest również oficjalna strona imprezy znajdująca się pod adresem www.singapore2010.sg. Strona internetowa charakteryzuje się ciekawym projektem graficznym i można znaleźć na niej bieżące informacje na temat postępów w pracy nad organizacją igrzysk. Singapur stworzył nawet osobną stronę internetową, na której internauci mogą przesyłać gratulację dla miasta jako zwycięzcy konkursu organizowanego przez MKOL (http://www.sgyouthgames.com/).

Lista wszystkich 26 konkurencji, które zostaną przeprowadzone podczas igrzysk olimpijskich młodzieży w Singapurze w 2010 roku przedstawia się następująco (kolejność przypadkowa):
-Pływanie
-Łucznictwo
-Lekkoatletyka
-Badminton
-Koszykówka (drużyny 3 osobowe)
-Boks
-Kajakarstwo
-Kolarstwo (również BMX)
-Jeździectwo (skoki)
-Szermierka
-Piłka nożna
-Gimnastyka (rytmiczna i artystyczna)
-Piłka ręczna
-Hokej
-Judo
-Pięciobój nowoczesny
-Wioślarstwo
-Żeglarstwo
-Strzelectwo
-Tenis stołowy
-Taekwondo
-Tenis
-Siatkówka
-Podnoszenie ciężarów
-Zapasy
-Trójbój

Artykuł opublikowany na łamach Asian Global Players- Organizacja Azjatycka

www.azja.wsb-nlu.edu.pl